و چشم های خیس ، پر از غزل
یکی نیست بگوید من نه آنم که تو پنداشتی این قفس جای دلم نیست
دلم می میرد،من به پرواز پرستو بیمارم..
یکی نیست بگوید باران برای بردنم باریده
باز کن زنجیر تنم را این شیشه خالی، گور من نیست
این شیشه بی خدا
یکی نیست بگویدکدام معمای دلم ، بی جواب مانده است
من پی کلید این قفس ،قفل سخت...
باز کن زنجیر تنم را